Szkielet królika jest zaprojektowany tak, aby skakać. Kości królika stanowią zaledwie 8% ich całkowitej masy ciała, dodatkowo ich kręgosłup jest elastyczny, co minimalizuje przeciążenia. Podczas skakania królik przenosi ciężar ciała na mocne tylne kończyny i z nich się wybija. Używa ich jako dźwigni, która wprawia ciało w ruch. Przednie łapy za to amortyzują uderzenie w momencie lądowania.
Wiek, w którym małe króliki zaczynają skakać jest osobniczo zmienny. Większość królików potrafi skakać, gdy osiągną wiek około 10 dni. Skakanie jest zakorzenione w królikach jako najskuteczniejszy sposób poruszania się. Cały ich szkielet został zaprojektowany tak, aby uwzględnić tę metodę ruchu.
Nie oznacza to, że króliki poruszają się tylko tak – mogą chodzić, poruszają się w ten sposób, odkrywając nowe terytorium lub czując się niepewnie. Chodzenie jest w porządku z umiarem, ale większość królików używa tego ruchu oszczędnie. Jeśli twój królik zawsze skakał radośnie, a teraz nie skacze, możliwe, że jest ciągle niespokojny, chory lub ma problem z układem ruchu.
Skaczący królik może na wolności może skakać z prędkością do 50 mil na godzinę. Udomowiony królik jednak nie osiągnie tych prędkości. Nie oznacza to jednak, że Twój pupil nie powinien się ruszać. Ruch jest ważnym elementem codziennego życia i ograniczanie go może negatywnie wpływać na samopoczucie ale też ogólne zdrowie zwierzęcia.
Jako że skakanie wymaga miejsca i odpowiedniej powierzchni pamiętajmy, aby zapewnić naszym podopiecznym podłoże mało śliskie w pomieszczeniach, gdzie często się poruszają – na przykład dywaniki. Ważnym aspektem jest też wielkość klatki i wybiegu.
A jeśli Twój królik ma problemu z układem ruchu, zawsze pomocna jest rehabilitacja.
